پرورش هوش هیجانی دانش آموزان
پرورش هوش هیجانی دانش آموزان
هوش هيجانی
دانيل گلمن،هوش هیجانی را چنین توصیف می كند:
«هوش هیجانی مشتمل بر شناخت احساسات خویشتن و استفاده از آن برای اتخاذ تصمیم های مناسب در زندگی است. توانایی اداره مطلوب خلق و خوی و وضع روانی و كنترل تكانش هاست. عاملی است كه به هنگام شكست ناشی از دست نیافتن به هدف، در شخص ایجاد انگیزه و امید می كند. هم حسی یعنی آگاهی از احساسات افراد پیرامون شماست. مهارت اجتماعی یعنی خوب تا كردن با مردم و كنترل هیجان های خویش در رابطه با دیگران و توانایی تشویق و هدایت آنان است.»
گلمن ضمن مهم شمردن هوش شناختی و هیجانی می گوید: هوش بهر (IQ) در بهترین حالت خود تنها عامل 20 درصد از موفقیت های زندگی است. 80 درصد موفقیت ها به عوامل دیگر وابسته است و سرنوشت افراد در بسیاری از موارد در گرومهارت هایی است كه هوش هیجانی را تشكیل می دهد.
توانایی‌های اساسی در برنامه‌های یادگیری هوش هيجاني
1- خودآگاهي : اين كه از احساسات ، هيجانات ، توانايي هاي خود به طور صحيح آگاه باشيم .
2- آگاهي اجتماعي : اين كه از احساسات ديگران آگاه باشيم و به صورت صحيح آن ها را بشناسيم .
3- خود مديريتي : يعني بر احساسات ، عواطف ، هيجانات و به طور كلي بر روان خودمان مديريت درستي در موفقّيت هاي مختلف داشته باشيم .
4- مديريت رابطه : توانايي در به كارگيري آگاهي از هيجان هاي ديگران به منظور موفّقيت در كنترل و مديريت تعامل ها ، همچنين اين توانايي تعارض هاي مشكل را بصورت بهينه حل مي نمايد .
به طور كلي هوش هيجاني باعث مي شود كه فرد هيجان هاي خود را دقيق بشناسد به هنگام وجود آنها آگاهي كامل داشته باشد بر تمايلات خود آگاه باشد و در شرايط مختلف به صورت مناسب واكنش نشان دهد همچنين بتواند واكنش هاي هيجاني خود را در مقابل همه ي مردم و شرايط مختلف كنترل نمايد علاوه بر اين ها هيجانات و تمايلات ديگران را هم درك كرده و به طرز صحيحي ارتباطات اجتماعي و تعامل صحيح در ميان مردم را در بر مي گيرد .
روش هاي پرورش هوش هيجاني دانش آموزان دوره ي ابتدايی
1- از هيجانات بچّه ها مطلع شويد .
2- هيجانات را به عنوان فرصتي براي تدريس و ايجاد صميميت در نظر بگيريد .
3- با همدلي به احساسات آن ها گوش دهيد .
4- به آن ها كمك كنيد هيجانات خود را ابراز نمايند.
5- انتقاد بي رويه نكنيد .
6- به موقع از آن ها تعريف و تمجيد نماييد.
7- از برنامه ريزي دستوري بپرهيزيد .
8- در خيالات بچّه ها شريك شويد .
9- با آن ها صادق باشيد .
10- در همة مراحل تدريس صبور باشيد.
11-راه حل هاي خود را تحميل نكنيد .
12-حس مسئوليت پذيري را در آن ها تقويت كنيد .
13-محيط تدريس را شاد وبا نشاط كنيد .
14-روحيه همكاري باديگران را تقويت نماييد.
15-مهارت هاي اجتماعي را براي بچّه ها آموزش دهيد .
16-از بچّه ها بخواهيد احساسات خود را نقّاشي كنند و يا بنويسند.
17-به بچّه ها ياد دهيد عواطف خودشان را بيان و نام گذاري كنند.
به عنوان مثال بيان اين احساسات:« احساس ناامیدی می کنم، احساس شادی می کنم، الان عصبانی هستم و …» پس وقتی دانش آموزي از رفتار دوستش شکایت می کند و می گوید من اصلا او را دوست ندارم، می توان جمله ي او را به این صورت تصحیح کرد: «به نظر می رسد از دست دوستت عصبانی هستی.» با بیان این جمله، هم نشان داده اید احساس کودک را درک کرده اید و هم الگوی مناسبی برای بیان احساسات فراهم ساخته اید.
دیدگاهتان را بنویسید